Mt 11,28-30. "Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie"  

Te słowa JEZUSA to najlepszy komentarz, oddający moje doświadczenia ze spotkań. Bogu Przedwiecznemu niech będą dzięki i uwielbienie za Grupę Uwielbienia Bożego Miłosierdzia. Pragnę przy tej okazji podziękować i uwielbić DOBREGO BOGA we wszystkich sercach osób posługujących i biorących udział w spotkaniach w tym Sanktuarium ludzkiego cierpienia. Szczególnie dziękuję Kapłanowi, który czuwa i gotowy jest zawsze do służby, mocą świętego sakramentu kapłaństwa. Jeśli chcesz usłyszeć jak bardzo Bóg cię kocha - przyjdź! 

Diakonia muzyczna pomoże ci, by Bogu zaufać i zanurzyć się w Jego miłości miłosiernej. Dla mnie są to spotkania z żywym miłosiernym i kochającym Bogiem. To czas napełniania się Duchem Świętym, Jego Miłością. To doświadczanie Miłości Boga, który daje siłę i moc na wszelkie lęki, obawy, zwątpienia, trudy i zmagania dnia codziennego w drodze do Domu Ojca, do naszej Ojczyzny. 

Kocham Was

Boży robaczek, nieboraczek

Chcę podzielić się tym, jak bardzo cieszę się z Bożej obecności. Podczas czuwania w Wigilię Niedzieli Bożego Miłosierdzia doświadczyłam Chrystusa, który ukazuje Boga Ojca pełnego Miłosierdzia. Miłosierdzie Boga objawiło się jako pokój w moim sercu. Pokój, który nie pozwala mi się smucić i obawiać ogromu obowiązków i odpowiedzialności, które podejmuję na codzień. Pokój Boży zabiera paraliżujący strach. Nauki i pracy wiele, czasu, cierpliwości i sił nie zawsze starcza. I właśnie do mojego zabiegania po raz kolejny przyszedł Bóg z radością i wielką wolnością.

Ta Boża obecność sprawiła, że mam w swoim sercu pewność, że jestem umiłowaną Córką Króla, że należę do Niego. 
Nie boję się wdrapywać na szczyty, bo jestem w ramionach Tego, który zwyciężył.

Chwała Panu!   

Zakochana w JEZUSIE Ola

Osobiście określiłabym go „mistrzem współczucia”. Gdy w roztargnieniu o kimś zapomni, potrafi zawołać tłumacza, by tę osobę przyprowadzić, bo może poczuła się urażona. A w innym momencie krzyknie: „To nie dla realizacji własnego planu tu przyszedłeś, zastanów się, czego chce od ciebie Jezus!” i odsyła kogoś z odwagą ojca Pio. Wie, że ten człowiek wróci, ale już inny, prawdziwy. Bo tu chodzi o autentyczność.